Polska! Polska! Polska!

Podniesiony na duchu wspaniałą jazdą Kubicy, usiadłem wygodnie w fotelu, by zobaczyć debiut Polaków na EURO 2008.

Paluszki, coś zimnego do picia. Żelki też były.

Siedziałem tak przez kilka minut, nawet pudło Krzynówka miało coś w sobie. Uwierzyłem, że możemy wygrać.

Bo przed meczem wytypowałem, jak się niestety okazało trafnie, wynik 2:0 dla Niemców. Wykrakałem? Nic z tych rzeczy.

Mieliśmy kilka okazji. Niewykorzystane, zemściły się. Niemcy obiektywnie patrząc byli lepsi.

Druga połowa w wykonaniu naszych to moje błagania do telewizora – remis i będzie super.

Ale nie. Nie udało się. A i jeszcze jedna bramka do tego przybyła.

Krzynówek bez formy, Smolarek nie ta pozycja, Żurawski dno, Guerreiro powinien grać od początku, Lewandowski kilka dobrych podań, ale też kilka złych. Reszta przeciętnie.

I nie chce być złym prorokiem raz kolejny, ale tak sobie myślałem, że jak nie wygramy z Niemcami to nic z tego nie będzie. No i nie wygraliśmy.

Oczywiście wierzę w chłopaków, będę oglądał te pozostałe MINIMUM dwa mecze, ale trochę się obawiam.

A Leo powinien zostać do 2012. Jak nic.

POLSKA, POLSKA, POLSKA!

Nic się nie stało!