Kolejny film, Mangrove, nie zrobił na mnie wielkiego wrażenia. Podobnie było z filmem 11 kwiatów.
Zobacz też: Festiwal Filmy Świata Ale Kino+ po raz pierwszy we Wrocławiu
Z opinii niektórych widzów wynika, że drażniąca może być forma niektórych ujęć w Mangrove i ukazywanie bohaterów momentami tak, jakby obraz był nieostry. Mnie to nie przeszkadzało.
Zabrakło jednak odrobiny więcej dynamizmu, jakiejś większej charyzmy ze strony głównej bohaterki.
Nie ulega jednak wątpliwości, że jest to film ambitny i wart zobaczenia, choćby dla symbolicznego zakończenia.
Z kolei 11 kwiatów podobało mi się zdecydowanie bardziej, ale wydaje mi się, że reżyser niepotrzebnie przeciągnął trochę fabułę.
Warto natomiast film obejrzeć nie tylko dlatego, że poznajemy historię Chin (fabuła osadzona jest w czasie, gdy mamy do czynienia z Rewolucją Kulturalną), ale również dlatego, że możemy zetknąć się (nieważne, że tylko za pośrednictwem kinowego ekranu) z zupełnie inną, bardziej radykalną kulturą.
Gdybym miała dokonać podsumowania na podstawie tych filmów, które obejrzałam w czasie festiwalu, to za najlepszy uznałabym Medianeras. Wyjątkowy, pozytywny, z nastrojową, ale nie depresyjną muzyką. Gorąco polecam i czekam z niecierpliwością na kolejną edycję i następne wydarzenia, które zaoferuje nam Stowarzyszenie Nowe Horyzonty we wrocławskim Heliosie.
